Miejsce twojego bolesnego przebudzenia. Śmierdzi mokrym drewnem i tanim winem. Obok stoi przepełniony kosz na śmieci, z którego wystaje pusta puszka po energetyku. Słychać szum odległej ulicy.

Oaza światła w mroku. Neonowe logo brzęczy irytująco, a w środku Pani Halinka skanuje bułki z miną, jakby planowała morderstwo. Pachnie świeżymi hot-dogami i płynem do dezynfekcji.

Wąskie przejście między kamienicami. Ściany są pokryte graffiti, a pod nogami chrzęści potłuczone szkło. Ktoś tu ewidentnie nie sprzątał od czasów transformacji ustrojowej.

Betonowy gigant, który widział niejedno. Klatka schodowa straszy zapachem kapuśniaku i domofonem, który kopie prądem. Na murach widnieją wyznania miłosne i obelgi pod adresem policji.

Wybita szyba w wiacie to tutaj standard. Rozkład jazdy jest nieczytelny, a na ławce śpi gołąb, który wygląda na bardziej ogarniętego niż ty w tej chwili.

Rząd metalowych skrytek lśni w świetle księżyca. Maszyna wydaje dziwne dźwięki, jakby w środku zamiast paczek były uwięzione dusze kurierów. Ekran dotykowy jest podejrzanie lepki.

Podziemny lokal, z którego dobiega stłumione techno. Drzwi pilnuje facet szerszy niż wyższy, a z wentylacji wydobywa się zapach dymu i tanich perfum.

Echo niesie tu każdy krok. Betonowe filary są upstrzone zaciekami, a w rogu stoi porzucony wózek sklepowy. Świetlówki mrugają w rytmie, który przyprawia o ból głowy.